Jazda rowerem po chodniku 2018: Kiedy można jechać rowerem po chodniku, a kiedy nie?

Często, zwłaszcza w mieście, widuje się rowerzystów jeżdżących po chodnikach – czasem nawet w obecności dróg rowerowych. Kiedy rzeczywiście można jeździć rowerem po chodniku?

Prawo w tej kwestii jest jasne, a udostępnienie chodników rowerzystom następuje w drodze wyjątku. Oznacza to, że w pierwszej kolejności (jeśli to możliwe) rowerzysta powinien poruszać się drogą rowerową, poboczem, jezdnią a dopiero później chodnikiem. Warto dodać, że prawo (Art. 33 ust. 5 i 6 ustawy Prawo o ruchu drogowym) określa także kolejność: jeśli nie ma drogi rowerowej – pobocze. Jeśli nie ma pobocza – jezdnia. Jeśli jezdnia na to nie pozwala – chodnik.

Kiedy rowerzysta może jechać po chodniku?

Bez względu na warunki chodnikiem może poruszać się opiekun dziecka do 10 lat. W innym przypadku żeby rowerzysta mógł wjechać na chodnik musi być spełnione kilka warunków:

po jezdni ograniczenie prędkości jest większe niż 50 km/h
chodnik jest szerszy niż 2 m
nie ma wyznaczonej drogi rowerowej

Jeśli jeden z powyższych nie jest spełniony to w teorii łamiemy prawo (chociaż warto zaznaczyć, że w realnym życiu mogą pojawić się różne sytuacje i ciężko wymagać od rowerzysty by jechał po drodze krajowej tylko przez to, że chodnik ma 1,9 m a nie 2 m).

Trzecią możliwością na jazdę po chodniku, według ustawodawcy, są niebezpieczne warunki pogodowe. Jeśli takie występują (np. zalegający śnieg) to rowerzysta ma prawo korzystać z chodnika.

Rowerzysta jest oczywiście zobowiązany przestrzegać szczególnej ostrożności na chodniku.

Jazda rowerem po chodniku: Prawo a realia

Prawo jedno, realia drugie. Kto określa czy warunki są niebezpieczne? Rowerzysta, ustawodawca czy policjant? Co w sytuacji, kiedy jazda po drodze rowerowej sprawia zagrożenie? Co w sytuacji kiedy chodnik jest jedynym sposobem na przejazd, a jest węższy niż 2 m? Takich pytań można mnożyć w nieskończoność.

Stąd: najlepiej kierować się zdrowym rozsądkiem. Jeśli nie ma innej możliwości i jedziemy po chodniku, to – jak zawsze – warto mieć oczy w koło głowy, zwracać uwagę na pieszych (którzy często zapatrzeni są w telefonie) i, kolokwialnie, „nie przeginać”.