Dwa koła + 30 000 km = ? Najtrudniejsze równanie w moim życiu

W dzisiejszym odcinku Leszek PrawiePRO opowiada o przełamaniu swojej bariery. Pokazuje, że wszystko jest możliwe, wystarczy w siebie uwierzyć i wziąć się w garść.

Nie ma znaczenia czy komuś podoba się to, co robisz. Zawsze znajdą się hejterzy, którzy powiedzą, że się nie nadajesz do czegoś. Nie warto tracić czasu na czytanie takich komentarzy albo wysłuchiwanie takich osób.

Jeśli to wideo było dla Ciebie przydatne, a chcesz wesprzeć moją działalność to zapraszam do mojego sklepu na https://www.prawie.pro oraz Instagram: https://www.instagram.com/prawie_pro/

Zapraszam do mojego wideo, w którym będzie o najtrudniejszym równaniu w moim życiu.

Dzisiaj będą moje przemyślenia, które przedstawię Wam podczas spaceru w okolicach Gassów.

Zacznę od tego, że przez 4 lata przejechałem ok. 30 000 km – ktoś powie, że tyle robi PROS w jeden rok, ale ja nie jestem prosem i dla mnie jest to coś niesamowitego – naprawdę. Kiedy zaczynałem było mnie więcej, znacznie więcej (o 51 kg więcej) i kiedy oglądam zdjęcia „tamtego” siebie czuję tylko jedno uczucie – WSTYD, ale nauczyłem się dystansu do swojego wyglądu i już mi one tak bardzo nie ciążą.

Dzisiaj chodzę po Gassach i przypominam sobie, jak kiedyś bardzo wstydziłem się tutaj jeździć. Czułem się jak żółtodziób ważący 130 kg, który pierwszy raz wszedł na siłownię i prawie usłyszał kpiące myśli stałych bywalców. Żeby uniknąć spojrzeń politowania, jeździłem po zmroku, a potem postanowiłem się odchudzać. Postanowiłem coś jeszcze – postanowiłem pomagać ludziom przedstawiając im swoją historię. Od samego początku chciałem zainspirować, chociaż jedną osobę, która borykała się z podobnymi problemami do moich.

Zależy mi na tym, żeby motywować ludzi do podjęcia tej walki i największą satysfakcją dla mnie jest to, że dostaję od Was wiele dowodów na to, że tą walkę wygrywacie. Jestem z każdego z Was dumny, a świadomość, że dokładam do tego zwycięstwa jakąś swoją małą cegiełkę dodaje mi siły i chęci do robienia tego, co robię.

Kolejna rzecz, która mnie motywuje do działania to fakt, że sam kiedyś, kiedy potrzebowałem pomocy, bałem się i wstydziłem o nią poprosić. Dzisiaj wiem, że mogą istnieć osoby, które też potrzebują pomocy, ale jej nie dostają, dlatego właśnie robię to, co robię żywiąc szczerą nadzieję, że jakoś do nich trafię; że moja historia ich zmotywuje, i że ostatecznie zwyciężą.

Jeżeli chodzi o walkę z samych sobą, ostatni sezon był najtrudniejszym sezonem w moim życiu, ale bardzo satysfakcjonującym.  

Dużo więcej w wideo, do którego obejrzenia serdecznie zapraszam.