Suchy zębodół a leczenie domowe

Suchy (inaczej pusty) zębodół to zmora pacjentów gabinetów dentystycznych. Jest to jest z najbardziej bolesnych powikłań i przytrafia się ok. 2-4 % osób, po usunięciu lub wyrwaniu zęba. Dochodzi wówczas do zapalenia zębodołu. Co ciekawe, ta przypadłość częściej zdarza się kobietom niż mężczyznom, zazwyczaj pacjentom po 40 roku życia.

Często zadawane pytanie :
Czy można suchy zębodół leczyć domowymi sposobami? – Absolutnie nie!

Zębodół powstały w wyniku ekstrakcji zęba wypełnia się krwią, która z czasem tworzy skrzep. Ma on za zadanie ochraniać ranę oraz wspomagać odtworzenie ciągłości kości i błony śluzowej. Niewytworzenie się skrzepu lub jego zbyt wczesne wypłukanie prowadzi do powstania suchego zębodołu. Koszmarny ból sprawia, że człowiek cierpiący na to powikłanie od razu sięga po leki przeciwbólowe. Wielu jest takich, którzy próbują leczenia na własną rękę, domowymi sposobami lub zabijając ból lekami, czekają aż „samo przejdzie”. Błąd.

Nie powinno się, a nawet nie można leczyć suchego zębodołu w warunkach domowych. Należy jak najszybciej udać się do swojego stomatologa, który oczyści ranę i prawdopodobnie zaaplikuje do niej lek przeciwzapalny oraz przeciwbólowy, a następnie zabezpieczy zębodół opatrunkiem. Nie jesteśmy w stanie wykonać tego sami w domu.
W sytuacji, gdy dojdzie do bakteryjnego zakażenia rany konieczne jest wprowadzenie także antybiotykoterapii. Nie należy zażywać antybiotyku bez konsultacji z lekarzem. Może to bardziej szkodzić niż pomóc.

Całe leczenie trwa zazwyczaj ok. 7-10 dni, naturalnie więc nie obędzie się bez pielęgnacji rany przez chorego w domu. Pacjent musi dbać o higienę jamy ustnej i płukać ranę.

Jest to jednak jedynie pielęgnacja, która następuje po wcześniejszej wizycie u stomatologa. Pamiętajmy, że nie możemy leczyć suchego zębodołu sami. Powikłania takiego „dzikiego” leczenia mogą być naprawdę poważne. Szczerze nie polecam.